Alex Urban od ponad dekady koncentruje się na roli i kondycji kobiet we współczesnym świecie. Rozwój jej sztuki splata się z rewolucją obyczajową w naszym kraju, strajkami kobiet, walką o parytet.
Jej bohaterkami są dziewczyny z sąsiedztwa, uczennice, matki, córki, kochanki, siostry, kobiety dojrzałe, borykające się z zewnętrznym światem i swoimi emocjami. Skrępowane obyczajowością, katolickimi zasadami, tym, co ludzie powiedzą, poświęceniem w imię dobra rodziny. Walczące o prawo do bycia sobą, do wyrażania złości, frustracji i niezadowolenia.
Królicza nora
W obrazie „Królicza nora”, prezentowanym niedawno na solowej wystawie „Matka” w legendarnej Galerii Foksal, Alex przedstawiła samą siebie uwikłaną w potrzeby dziecka. Codziennie wykonuje te same rutynowe działania, dzięki którym mała Alicja czuje się bezpieczna i zaopiekowana. Tytułowa „Królicza nora” to odniesienie do pluszowego króliczka, bez którego dziewczynka nie może zasnąć, a którego trzy identyczne egzemplarze codziennie są prane, suszone, a ich brak przed snem budzi niepokój dziewczynki. Obłęd? Zapewne. Ale która z matek nie zrobi wszystkiego dla szczęścia dziecka? A jeśli nie, to jak bardzo może mieć do siebie o to pretensje? I czy musi? O tym właśnie jest ten obraz Alex Urban.
![](https://nno.pl/wp-content/uploads/2022/08/kroliczyca-100x70-2021-729x1024.jpg)
Alex Urban – ur. w 1978 roku w Jeleniej Górze, mieszka i pracuje we Wrocławiu. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1998 i 2003). Swoją twórczość wielokrotnie prezentowała na wystawach w kraju i za granicą, między innymi w Niemczech (Frankfurt nad Menem i Rostock), we Wrocławiu, w Warszawie i w Krakowie.
Podstawowymi mediami Urban są malarstwo, rzeźba i fotografia. Artystka ze sporą dezynwolturą podchodzi do podejmowanych w swoich pracach tematów cielesności, seksualności czy religii, pozwalając sobie niejednokrotnie na niewybredne skojarzenia czy wulgarne żarty. Jej prace pełne są osobliwych postaci i fantomów, które trudno jednoznacznie interpretować. Urban, tworząc swoje charakterystyczne uniwersum, z umiłowaniem posługuje się konwencją kiczu i odwołuje się do strefy sacrum.
Stosowana wielokrotnie przez artystkę jaskrawa paleta barw odrealnia, wydawałoby się, banalnie proste sytuacje, które rozgrywają się na jej płótnach. Wyraziste kolory, przeniesione z wyobrażeń świata popkultury, nabierają w pracach Alex Urban toksycznego charakteru.